Geschiedenis van Rap

De geschiedenis van rap begon in de vroege jaren 70 in de Bronx, New York, waar Afro-Amerikaanse en Caribische jongeren zochten naar nieuwe vormen van expressie tegen de achtergrond van armoede en sociale onrust. Grondlegger DJ Kool Herc ontdekte in 1973 op feestjes dat dansers vooral losgingen op de ‘break’, het instrumentale, ritmische gedeelte van funk- en soulplaten. Door twee draaitafels te gebruiken, kon hij deze breaks eindeloos herhalen, wat de basis legde voor de hiphopmuziek. Om de menigte op te zwepen, begonnen MC’s (Masters of Ceremonies) over deze beats te spreken en rijmen, wat evolueerde tot rappen. Eind jaren 70 verliet rap de lokale scene en werd commercieel, met Rapper’s Delight van de Sugarhill Gang in 1979 als de allereerste echte hit. In de jaren 80, de Golden Age genaamd, groeide het genre met artiesten als Run-D.M.C. en LL Cool J, terwijl Public Enemy en N.W.A. maatschappijkritische thema’s en rauwe realiteit introduceerden. De jaren 90 stonden in het teken van de felle strijd tussen de East Coast  en West Coast, waarna rap in de 21e eeuw uitgroeide tot de dominante wereldwijde popcultuur met diverse stijlen zoals trap en met artiesten als Eminem en Jay-Z